Gisteren zette ik na meer dan een half jaar weer voet op Nederlandse grond. Ik heb een fantastische reis gehad, mooie dingen gezien, een geweldig WK beleefd, goede vrienden gemaakt en heel veel ervaringen op gedaan. De komende weken verschijnen hier, althans dat is het goede voornemen, nog een aantal afsluitende artikelen. Dus blijf gerust af en toe een kijkje nemen.
Ja, er zitten pinguins in Zuid-Afrika. De bekendste plaats om ze te vinden is Simon’s Town, een plaatsje in de Cape Pennusila. Het blijft grappig om bij 30 graden buitentemperatuur een ‘pas op voor overstekende pinguins’-bord te zien staan.
Prachtig uitzicht vanaf Chapman’s Peak, ook gelegen in de Cape Pennusila. De Cape Pennusila is het schiereiland onder Kaapstad, waar ook Kaap de Goede Hoop ligt.
Lees verder voor meer foto’s, o.a. van het Green Point Stadium en vanaf de Tafelberghttp://twanzuidafrika.nl.
Thomas Hoogeboom is eigenaar van Tommy’s Sports & Party Bar in Kaapstad. Deze sympathieke Ajax-fan (ja, die bestaan schijnbaar) zendt daar iedere zondagavond Studio Sport uit. Maar ook voor Champions League- en tijdens het WK kun je er natuurlijk terecht. Samen met mede-FHJ’er en collega Frans heb ik er afgelopen week de nodige biertjes weggetikt en mooie doelpunten zien vallen. Tijd voor een interviewtje met eigenaar Thomas. FILMPJE!
Disclaimer: Bovenstaand filmpje is gemaakt onder lichte invloed van Black Label (Zuid-Afrikaans bier). Vandaar de ietwat onstabiele beelden. En filmen in een donkere kroeg zonder cameralamp is sowieso garantie voor slechte beelden.
Schijnbaar draaien de informatieborden op het vliegveld van Johannesburg op recent geïnstalleerde pc’s. Rechtsonder is namelijk het ‘Take a tour of Windows XP’-schermpje te zien, dat verschijnt na een installatie van het besturingssysteem.
Helaas is de fotokwaliteit van mijn iPhone niet al te best, maar het staat er echt. Een beetje amateuristisch van de grootste luchthaven of Zuid-Afrika. Of om het in twittertaal te zeggen: #FAIL.
Iedereen die ik hier de afgelopen dagen heb verteld dat ik tot juli in Zuid-Afrika blijf, begint vanzelf over het WK. Of ‘twenty ten’, zoals de Zuid-Afrikanen het noemen. Of het land klaar is voor het grootste voetbaltoernooi van de wereld, kan ik na zo’n korte tijd nog niet echt beoordelen. Maar de Zuid-Afrikanen die ik heb ontmoet, blank en zwart, zijn er in ieder geval wel trots op. Als ik ze dan uitleg dat ik rondom het WK ga freelancen voor Nederlandse media, vinden ze dat zonder uitzondering leuk en interessant. Vooralsnog heb ik geen negatief woord gehoord over het toernooi. Maar ik ben hier natuurlijk pas net. Lees verder… »
Op het moment dat ik dit schrijf zit ik op de bank in de woonkamer van mijn campuswoning. Het is een uurtje of acht in de avond en op de achtergrond klinkt een concert van de aanwezige krekels. Helaas heb ik hier nog geen internet, dus staat dit pas morgen online. Even om jullie te testen, het is hier overdag zo’n 25 graden en ook nu, ondanks dat het op dit moment verfrissend regent, is het nog steeds een graad of twintig. Na een lange reis en een nacht in Johannesburg, ben ik nu dan eindelijk op de campus van de Vaal University of Technology in Vanderbijlpark. Lees verder… »
Drie jaar geleden, tijdens de kerstvakantie, ben ik drie weken in Zuid-Afrika geweest. Via een project vanuit mijn toenmalige middelbare school zaten wij onder andere in opvangcentrum Daktari. Daar leefden we samen met een groep arme jongeren uit Sekororo, een streek in de buurt. Over die jongeren schrijf ik vast ooit nog wel een apart stuk. De grote hit bij onze partnerjongeren was Sister Bethina van Mgarimba, een Zuid-Afrikaans hiphopnummer. Zie hieronder voor de clip.
Geen inhoudelijk verhaal deze keer, maar een korte update over de voorbereidingen op mijn reis.
Videocamera
Sinds kort ben ik de trotse eigenaar van een tweedehands Canon XM1. Deze semi-professionele videocamera is precies waar ik naar op zoek was. De beeldkwaliteit is prima, alles is manueel in te stellen, het loopwerk is recentelijk vernieuwd en de koppen zijn gereinigd. De vorige eigenaar van de XM1 gaf er naast een hoop accessoires verder nog vier (!) statieven bij: twee gewone, een eenpoot en een tafelstatiefje dat ook gebruikt kan worden om de camera stabiel tegen je schouder aan te dragen. Ideaal. Nu alleen nog een goede videomicrofoon (dat wordt vrijwel zeker de Rode Videomic) en een interviewmicrofoon aanschaffen en ik ben klaar.
En verder…
Het heeft even geduurd, maar ik heb eindelijk een visum. Dus niets houdt me nog tegen om op 11 januari ook daadwerkelijk in het vliegtuig te stappen. Verder ben ik in gesprek met diverse media, maar daarover binnenkort meer. Nog iets meer dan twee weken en dan gaat het eindelijk allemaal echt beginnen…
